Klassieke Homeopathie

Hoe is de klassieke homeopathie ontstaan?   
Homeopathie heeft haar wortels in het oude Griekenland. De Griekse arts Hippocrates, die leefde van 460 tot 377 voor Christus, beschreef het zogenaamde Similia- principe dat de basis vormt van de homeopathie. In de achttiende eeuw is door de Duitse arts en scheikundige Samuel Hahnemann (1755-1843) dit principe opnieuw in de belangstelling gebracht. Zijn huisartsenpraktijk was hij gestopt, omdat hij zich in het medische systeem van aderlaten, e.d. van die tijd niet kon vinden. Bovendien vond en zag hij dat de reguliere medicijnen zijn patiënten vaak meer slecht dan goed deden, of dat klachten na gebruik van de medicatie weer terug kwamen en de oorzaak niet verholpen bleek te zijn. Om brood op de plank te krijgen, ging hij medische boeken vertalen. Hierdoor kwam hij achter de werking van kenine, dat als medicijn tegen malaria werd gebruikt door de samentrekkende werking van de bitterstoffen. Door zelf de stof in te nemen, merkte hij dat hij dezelfde malaria symptomen ging produceren. In de tweede helft van de achttiende eeuw herontdekte hij zo een belangrijke natuurwet: een stof die bepaalde verschijnselen kan opwekken bij gezonde mensen, is ook in staat diezelfde verschijnselen te genezen bij een zieke. Dit is het basisprincipe van de homeopathie geworden en wordt het similia similibus curenter genoemd: het gelijke wordt door het gelijkende genezen. De naam 'homeopathie' is afgeleid van de Griekse woorden homoios (gelijksoortig) en pathos (lijden) en geeft op die manier de homeopathische visie weer.
Homeopathie is een empirische geneeswijze: vele stoffen (uit het planten, mineralen- en dierenrijk) zijn door gezonde mensen getest. Hij bestudeerde en beschreef vervolgens de uitwerkingen systematisch en zo ontstonden de geneesmiddelbeelden. Deze geneesmiddelbeelden vormen de basis van de homeopathie en werden vastgelegd in de materia medica.
Een homeopathisch geneesmiddel wordt niet in z’n oorspronkelijke vorm gelaten. Er zijn immers ook stoffen in de natuur die giftig zijn. Door te verdunnen en te schudden, ook wel potentieren (= krachtig maken) genoemd, wordt de materiële stof eruit gehaald en blijft het energetische over, oftewel de kwaliteit van de stof blijft behouden. Deze werkt dan krachtiger, maar met een kleinere prikkel  in op het herstelvermogen van de mens.